سلام

به عهد حضرت موسی بن جعفر

امام هفتمین شاه فلک فر

شنیدستم جوان می پرستی

به کار می پرستی چیره دستی

شبی را کام دل از باده دادی

به راه شه گذارش اوفتادی

قضا را بیشتر از هر شب آن شب

به ساغر گشته بود ش آشنا لب

ولی در عین مستی با ادب بود

به دل خواهان آن شاه عرب بود

نگردد تا زحالش کس خبردار

بر آن شه پشت کرد و رو به دیوار

در آن حالت شهنشاه زمانه

زدش از مرحمت دستی به شانه

که می باشی به هر حالی و احوال

مگردان چهره از پیغمبر و آل

بسی عفو بسی لطف و بسی جود

که در آل محمد هست موجود

تو خود حدیث مفصل بخوان ازاین مجمل و حساب دزدان دین را که به دروغ می گویند ما لباس پیامبر را به تن داریم نخور و دین و دنیایت را به حساب این مفتضحان نگذار قائم به این اشخاص نباش و اگر کمی تاریخ بخوانی متوجه می شوی که اینان اولین کسانی نیستند که از آب دین برای جیبشان پپسی آمریکائی را حلال می کنند حکومتهای  آل بویه، علویان، حسن صباح و صفویه نیز بودند که دایه دین به قسم امروز داشتند و حتی پر مدعاتر و اگر باز بهتر بنگری می بینی که بجز این حکومتهای به اسم شیعی حکومتهای بسیاری بودند که اگر چه بنای قانونشان سنت پیامبر بود و نامها برسر در تاریخ نگاشته اما امروز در صفحه تاریخ فقط نامی دارند و بس. امروز می بینیم که مردم بخاطر فشارهای بیش از حد اجتماعی ، اقتصادی ، سیاسی و فرهنگی شدیداً بد زبان شده اند و با کوچکترین تلنگر به زمین و زمان ناسزا می گویند اما همین جماعت دوباره با اشاره ای و تبلیغاتی کوچک در همان هجمه های منفی پیشین قرار می گیرند. بیا یکبار برای همیشه عزم خود را جمع کنیم  "دین را با حساب بانکی عملکرد اشخاص تراز نگیریم" و این تابلوی  بد  فرهنگی که قرنهاست انگ ما شده را خراب کنیم " مردمان ایران بت شکنان خوبی هستند اما بت سازان بهتری تربیت می کنند" من با امید به آنروز می خوانم:

خلق را تقلیدشان بر باد داد    ای دو صد لعنت بر این تقلید باد

حضرت مولانا این گفتار چون بسرود کس نفهمید و جان سالم بدر برد سالیان گذشت و ملاصدرائی همین به فاش گفت چنان آخوندان صفوی سرش به باد سپردند که کس نداند بکجا ختم منزل کرد.